Fotovoltaik saha: jeoteknik değerlendirme rehberi

Yer tipi fotovoltaik santralin başarısı kazık çakma makinesinin şantiyeye gelmesinden çok önce başlar. Sahayı değerlendirmekle başlar. Zaman ve bütçe tasarrufu için sık hafife alınan ama tüm projenin temeli olan aşamadır.

İyi karakterize edilmemiş zemin pahalı sürprizler doğurur: projeye ulaşmayan kazıklar, düzeltilecek dengesiz fondasyonlar, programları ve cezaları bozan gecikmeler.

Sahayı nasıl değerlendireceğiniz, hangi testlerin yapılacağı ve zemin özelliklerinin makine ve çakma sistemini nasıl belirlediği burada.

Fotovoltaik saha: hemen kontrol edilecek 5 gereksinim

Ayrıntılı jeoteknik analizden önce beş makro gereksinim projenin fizibilitesini söyler.

Eğim

Çakılmış kazıklı yer tipi santrallerde kabul edilebilir maksimum eğim genelde yapısal teknolojiye göre %10-15’tir. Bu eşiğin üzerinde maliyeti çok artıran tesviyeler gerekir. Tek eksenli izleyiciler daha düz arazi ister; kuzey-güneyde en fazla %5-8 eğim.

Peyzaj ve çevresel kısıt yokluğu

Her zaman peyzaj kısıtları (D.Lgs. 42/2004), korunan alanlar (SIC, ZPS, parklar), hidrojeolojik kısıtlar ve heyelan veya sel riski bölgeleri (PAI) kontrol edilmelidir. Bu kontroller zorunludur: kısıtlı arazi projeyi uygulanamaz kılabilir veya izin sürecini çok uzatabilir.

Elektrik şebekesine yakınlık

Şebeke bağlantısı sık hafife alınan maliyettir. Santral ile bağlantı noktası arasındaki her metre kablo bütçeye eklenir. Mevcut OG/YG trafo merkezlerine veya hatlara yakın araziler tercih edilir. Yerel şebeke kapasitesini işletmeciyle (e-distribuzione veya Terna) doğrulayın.

Araç erişilebilirliği

Kazık çakma makinesi, kazık taşıma vagonu, malzeme kamyonları ve montaj vinçleri sahaya ulaşabilmelidir. Erişim yolu genişliği (en az 3,5 m), güzergahtaki köprü ve alt geçit taşıma kapasitesi, saha içi manevra alanı ve özellikle yağmurda zemin taşıma dayanımı kontrol edilmelidir.

Yüzeye yakın kaya yokluğu

Yüzeyden 1,5-2 m altındaki kaya fotovoltaikte en yaygın jeoteknik sorundur. Çakılmış kazıkları dışlamaz ama ön delme için pnömatik dip deliği zorunlu kılar; süre ve maliyet artar. TURCHI makineler pnömatik dip deliğini makineye entegre aksesuar olarak monte eder; ikinci makine olmadan bu durumları yönetirsiniz.

Zemin türleri ve çakma üzerindeki etkisi

Zemin türü makine ve çakma sistemini en çok belirleyen faktördür.

Kum ve çakıl

Bu zeminler doğrudan çakmayı kolaylaştırabilir. Kısa kazıklarla günde 150 kazık gösterge niteliğinde bir ortalamadır, maksimum değildir: en uygun koşullarda 200-300’e ulaşılabilir. Taşıma ve ekip de önemlidir. Yanal taşıma kapasitesi kontrol edilmelidir: çok ince veya konsolide olmayan kumlarda stabilite için daha fazla derinlik gerekebilir. Kapasiteyi doğrulamak için çekme (pull-out) testleri önerilir.

Kil

Kil değişken direnç gösterir; su içeriğine çok bağlıdır. Kuru sıkı kil yüksek darbe enerjisi (1.000+ Joule) ister. Islak kil daha kolay girer ama makineyi dengesizleştirebilir; burada kendinden hareketlinin geniş paletleri net avantajdır. Set-up’a dikkat: kil çakma sonrası kazağı sıkabilir, zamanla taşımayı artırır ama çıkarmayı zorlaştırır. Beklenen verimlilik: günde 60-100 kazık, kumlu zeminlerin çok altında.

Kaya

Sondaj proje derinliğinde (genelde 1,5-3 m) kayalı tabakalar bulduğunda doğrudan çakma mümkün değildir. Çözüm DTH (down-the-hole) dip delik matkabı ile ön delmedir; kayada pilot delik açar, kazık sonra yerleştirilir ve betonlanır veya çakılır. TURCHI makineler pnömatik dip deliğini ayrı makine olmadan doğrudan monte eder. Kayada verimlilik günde 30-60 kazık tahmin edilir; tabaka sertliği ve ön delik çapına göre.

Karışık zemin

En yaygın ve en aldatıcı durumdur. Alternatif kum, kil, çakıl ve bazen kaya tabakaları verimliliği değişken ve öngörülemez kılar. Yönetmek için birden fazla noktada sondajlı jeoteknik değerlendirme, dirençli tabakalar için enerji rezervli kazık çakma makinesi, kayalı tabakalar için mevcut dip deliği ve değişen zemine tekniği uyarlayan deneyimli operatör gerekir.

Gerekli jeoteknik testler

Fotovoltaik saha zeminini iyi karakterize etmek için bazı testler gerekir.

Standard Penetration Test (SPT) en yaygınıdır: standart darbelerle sondajör gömülür ve 30 cm’ye penetre için darbe sayısı (NSPT) zemin tutarlılığını gösterir.

Bunlar standart jeoteknik referanslardır: kendi zemininizin sınıflandırması için her zaman jeolog veya jeoteknik mühendise güvenin. Penetrometre denemeleri (CPT) SPT’den daha ayrıntılı sürekli direnç profili verir. Karotaj kayalı tabaka veya sorunlu zemin şüphesinde laboratuvar için fiziksel numune alır.

Fotovoltaik sahalar için önerilen minimum sondaj sayısı homojen sahalarde 2-3 hektar başına 1, değişken jeolojide hektar başına 1’dir. Maliyet birkaç binden büyük sahalar için 10-15.000 euroya kadar; bütçenin küçük kesimi ama şantiyede çok daha pahalı sürprizleri önler.

Zeminden çözüme: karar tablosu

Zemin türünü en uygun TURCHI makineye bağlayan hızlı rehber.

Zemininize göre konfigürasyon için 7 adımlı yapılandırıcıdan başlayın veya fotovoltaik kazık çakma makinesi seçim rehberini okuyun. Zemininizde gerçekten günde kaç kazık gerektiğini anlamak için kazık çakma makinesi günde kaç kazık çakar makalesine de bakın.

İtalya’daki mevzuat kısıtları

Jeoteknik dışında İtalya’da fotovoltaik arazi çeşitli mevzuat kısıtlarına uymalıdır. Korunan alanlar (ulusal ve bölgesel parklar, rezervler, Natura 2000 siteleri) genelde dışlanır veya özel çevresel değerlendirmeler (VIA, VIncA) gerektirir. DOP ve IGP bölgelerinde arazi kullanımı kısıtları santralleri sınırlayabilir veya engelleyebilir. Yerleşim, yol, demiryolu, enerji hatları ve su yollarına minimum mesafeler bölge ve belediyeye göre değişir. Belediye imar planı ve uygulama teknik normları (NTA) izin verilen kullanımları belirler.

Uygun Alanlar Kararnamesi (D.M. 2024) yenilenebilir santraller için uygun alanları belirleyen ulusal kriterler getirdi; her bölge kendi kararlarıyla uyumluyor. Arazi satın almadan veya santral tasarlamadan önce tüm kısıtları doğrulayın; hiç kurulamayacak sahalar için jeoteknik araştırmaya para harcamayın.