EN 1317 dla barier drogowych: montaż zgodny z normą
Bariery drogowe, bariery środkowe i elementy końcowe są systemami powstrzymywania pojazdów, które co roku łagodzą skutki tysięcy wypadków we Włoszech i w Europie.
EN 1317 dla barier drogowych określa klasy, oznakowanie CE i parametry. Montaż rozdziela role projektanta, producenta i instalatora.
EN 1317 dla barier drogowych: ramy odniesienia
Włoskie zasady dotyczące barier drogowych rozwijały się na podstawie dekretów ministerialnych, od dekretu z 1992 roku po późniejsze aktualizacje. Rozporządzenie UE 305/2011 (CPR) wprowadziło obowiązek oznakowania CE dla wyrobów budowlanych, w tym barier drogowych. Obowiązujące części EN 1317 harmonizują wymagania w Unii Europejskiej.
Bariery drogowe są urządzeniami bezpieczeństwa zaprojektowanymi, przetestowanymi i certyfikowanymi według rygorystycznych norm. Rozwój przepisów przyniósł surowsze wymagania, rzeczywiste testy zderzeniowe i mierzalne kryteria wydajności.
Barierę należy zamontować dokładnie według specyfikacji producenta. Odstępstwo może unieważnić certyfikację.
Części normy EN 1317
EN 1317 składa się z kilku części, z których każda dotyczy jednego aspektu systemów powstrzymywania:
- Część 1: terminologia i kryteria ogólne.
- Część 2: klasy wydajności i kryteria akceptacji barier bezpieczeństwa, oparte na testach zderzeniowych z rzeczywistymi pojazdami.
- Część 3: elementy końcowe i tłumiki uderzeń.
- Część 4: bariery tymczasowe w strefach robót.
- Późniejsze części: tematy specjalistyczne, takie jak bariery dla motocyklistów i kryteria oceny w eksploatacji.
Klasy powstrzymywania wynikają z rzeczywistych testów zderzeniowych, a nie z obliczeń teoretycznych. Pojazdy o różnej masie, od 900 kg do 38 000 kg, kieruje się na barierę przy określonych prędkościach i kątach. Zachowanie bariery określa jej klasę powstrzymywania.
Klasy powstrzymywania i typowe zastosowania
Klasy określają zdolność bariery do zatrzymania pojazdów o różnej masie i prędkości.
| Klasa | Pojazd odniesienia | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|
| N1 | Pojazdy lekkie (900 kg) | Drogi miejskie o niskiej prędkości, parkingi |
| N2 | Pojazdy średnie (1 500 kg przy 110 km/h) | Drugorzędne drogi wiejskie |
| H1 | Pojazdy ciężkie (10 000 kg) | Autostrady i drogi szybkiego ruchu |
| H2 | Autobusy i pojazdy ciężkie (13 000 kg) | Bariery środkowe na autostradach, mosty |
| H3 | Pojazdy ciężkie (16 000 kg) | Strefy wysokiego ryzyka, wysokie nasypy |
| H4b | Pojazdy bardzo ciężkie (38 000 kg) | Mosty i wiadukty o dużym natężeniu ciężkiego ruchu |
Projektant drogi wybiera klasę. Instalator musi sprawdzić, czy system pasuje do kontekstu, i zamontować go zgodnie z dokładną specyfikacją producenta. Wartości w tabeli są orientacyjnymi odniesieniami na podstawie EN 1317-2. Dokładne warunki testów zawiera pełny tekst normy.
Oznakowanie CE: odpowiedzialność i dokumentacja
Od 2011 roku oznakowanie CE jest obowiązkowe dla wszystkich systemów powstrzymywania pojazdów sprzedawanych w Unii Europejskiej. Oznakowanie musi zawierać:
- nazwę i adres producenta;
- rok umieszczenia oznakowania;
- numer certyfikatu zgodności;
- odniesienie do normy zharmonizowanej EN 1317-5;
- klasę powstrzymywania;
- poziom ciężkości uderzenia i ugięcie.
Za oznakowanie CE odpowiada producent systemu. Instalator musi:
- sprawdzić, czy system ma oznakowanie CE;
- zamontować go zgodnie ze specyfikacją producenta, bez modyfikacji;
- udokumentować montaż raportem instalacyjnym;
- przechowywać dokumentację przez co najmniej 10 lat.
Montaż niezgodny z wymaganiami może unieważnić certyfikację CE i narazić instalatora na odpowiedzialność cywilną i karną w razie wypadku.
Gdzie montaż barier drogowych jest obowiązkowy
Włoskie przepisy wskazują między innymi mosty i wiadukty, zawsze, bariery środkowe na drogach dwujezdniowych, nasypy wyższe niż 1 metr, niebezpieczne łuki poniżej regulacyjnych limitów promienia, odcinki ze stałymi przeszkodami bocznymi, takimi jak drzewa, słupy i mury, węzły i skrzyżowania na różnych poziomach oraz strefy z historią poważnych wypadków.
Projektant drogi wybiera typ i klasę bariery na podstawie analizy ryzyka. Instalator wykonuje zgodny montaż i zgłasza odstępstwa od projektu.
Rola palownicy w montażu zgodnym z wymaganiami
Zgodny montaż bariery zależy od trzech parametrów mechanicznych, które palownica musi zapewnić:
- Prawidłowa głębokość wbijania: zwykle 1,2-1,5 m dla standardowych słupków sigma.
- Pionowość pala: maksymalne odchylenie 1-2° od pionu.
- Dokładny rozstaw słupków: zwykle 2 lub 4 metry według projektu.
Te wartości są odniesieniami montażowymi i nie zastępują wartości obowiązujących dla konkretnej bariery. Dokładne liczby wynikają z właściwej normy, projektu i instrukcji producenta.
Nowoczesna palownica, na przykład TURCHI 260F, może zostać wyposażona w akcesoria ułatwiające spełnienie tych parametrów: elektroniczne wspomaganie pionowości, półautomatyczny GPS do dokładnego pozycjonowania i sterowanie radiowe. Technologie te wspierają zgodność zamontowanego systemu, zwiększają produktywność i ograniczają błędy, które na placu drogowym mogą powodować kosztowne i potencjalnie niebezpieczne przeróbki.
Aby znaleźć konfigurację odpowiednią dla swoich placów drogowych, użyj 7-etapowego konfiguratora i poproś o demonstrację. O wyborze maszyny przeczytaj także w przewodniku zakupu palownicy fotowoltaicznej.
Często zadawane pytania
Nie znajdujesz tego, czego szukasz? Zobacz pełną listę FAQ. Skontaktuj się z nami przez zgłoszenie do wsparcia lub napisz na [email protected].
Europejską normą odniesienia jest EN 1317, przyjęta we Włoszech i obowiązkowa dla wszystkich oznakowanych CE systemów powstrzymywania pojazdów. We Włoszech obowiązują także konkretne dekrety ministerialne.
Klasy powstrzymywania (N1, N2, H1-H4b) określają zdolność bariery do zatrzymania pojazdów o różnej masie i prędkości. Ustala się je w testach zderzeniowych z rzeczywistymi pojazdami.
Tak: położenie, głębokość i pionowość pali muszą odpowiadać projektowi i instrukcjom systemu powstrzymywania. Półautomatyczny GPS i wspomagana pionowość to opcje pomagające operatorowi, ale same nie poświadczają zgodności zamontowanej bariery.
Tak, od 2011 roku wszystkie systemy powstrzymywania pojazdów sprzedawane w Europie muszą mieć oznakowanie CE zgodne z EN 1317-5.


